Toen ik jong was, dacht ik dat echte vriendschappen voor altijd zouden duren. Misschien herken je dat wel. Je bent veel samen, deelt lief en leed en kunt je nauwelijks voorstellen dat die band ooit minder wordt. Inmiddels kijk ik daar anders naar. Niet omdat ik cynischer ben geworden, maar omdat het leven mij iets anders heeft geleerd. Mensen komen en gaan. Sommige vriendschappen blijven tientallen jaren bestaan, andere horen bij een bepaalde fase in je leven. En misschien is dat helemaal niet erg.
Voor mij draait een echte vriendschap niet om hoe vaak je elkaar ziet. Ook niet om hoeveel vrienden je hebt. Een echte vriend is iemand die je midden in de nacht kunt bellen “when shit hits the fan”. Iemand die er voor je wil zijn, net zoals jij er voor hem of haar wilt zijn. Maar er is nog iets wat ik minstens zo belangrijk vind: wederkerigheid.
Wederkerigheid
Interesse tonen in elkaar. Zelf initiatief nemen. Niet omdat het moet, maar omdat je de ander belangrijk vindt. Een appje sturen. Even bellen. Langsgaan. Vragen: “Hoe gaat het met je?” En vervolgens echt luisteren en er gewoon ‘zijn’. Dat zijn vaak geen grote gebaren. Juist die kleine momenten houden een vriendschap levend.
Door de jaren heen heb ik ook geleerd dat verwachtingen een grote rol spelen. Vroeger hield ik misschien te lang vast aan sommige vriendschappen. Niet uit angst om iemand kwijt te raken, maar omdat ik vriendschap iets heel waardevols vind. Je leeft tenslotte maar één keer en mooie vriendschappen zijn een kostbaar bezit. Toch heb ik ervaren dat hoge verwachtingen ook kunnen leiden tot teleurstelling.
Eenrichtingsverkeer
Wanneer een vriendschap steeds meer eenrichtingsverkeer wordt, raakt de balans zoek. Als de interesse uitblijft en het initiatief steeds van één kant moet komen, neem ik tegenwoordig eerder afstand. Niet uit boosheid, maar omdat een vriendschap voor mij niet gedragen kan worden door één persoon. Dat betekent overigens niet dat iedere vriendschap hetzelfde hoeft te zijn. Ik heb mensen die ik nog maar een paar keer per jaar zie. Dat is prima. Alleen noem ik dat inmiddels eerder een goede kennis dan een hechte vriend. Ook daar zit geen oordeel in. Het is simpelweg een andere plek die iemand in mijn leven heeft gekregen.
Misschien is de vraag daarom niet hoeveel vrienden je hebt. Misschien is de vraag: hoeveel mensen zou jij midden in de nacht durven bellen? En hoeveel van die mensen heb je nodig?
Wat ik ook heb geleerd, is dat teleurstellingen bij het leven horen. Ze zeggen niet automatisch dat alle vriendschappen gedoemd zijn om te mislukken. Ze leren je vooral beter kijken naar wat jij belangrijk vindt en naar de mensen met wie je echt een band wilt opbouwen. Daardoor ben ik kieskeuriger geworden in wie ik een hechte vriend noem.
Tegelijk blijf ik ook zelf leren. Ik heb de wijsheid niet in pacht. Ik probeer alleen mijn verwachtingen realistischer te houden. Niet omdat ik minder om mensen geef, maar omdat ik heb ontdekt dat dit ruimte geeft. Ruimte om mensen te waarderen zoals ze zijn, zonder dat ze voortdurend aan mijn verwachtingen hoeven te voldoen.
Ga het gesprek aan
Misschien is er nog iets dat we vaker mogen doen. Het gesprek aangaan. Juist in vriendschappen blijven veel dingen onuitgesproken. We vullen voor elkaar in wat de ander denkt of voelt. Terwijl je ook tegen een vriend mag zeggen wat je nodig hebt, waar je grens ligt of wat je mist. Vervolgens is het aan de ander wat hij of zij daarmee doet. Ook dat zegt iets over de kwaliteit van de vriendschap. Ik ben dankbaar voor de vrienden die al meer dan vijfendertig jaar deel uitmaken van mijn leven. Niet omdat ze mij altijd gelijk geven, maar juist omdat ze ook kritisch durven zijn wanneer dat nodig is. Van zulke mensen leer ik.
Misschien is dat uiteindelijk wel de kern.
Een vriendschap hoeft niet perfect te zijn. Ze hoeft zelfs niet voor altijd te duren.
Maar zo af en toe moeite doen voor elkaar…
…dat levert vaak veel meer op dan we ons realiseren.
Vrijblijvend kennismaken?
Draait je hoofd overuren? Weet je niet waar je dient te beginnen? Wil je de kracht om in beweging te komen? Wil je oude patronen doorbreken en zo meer regie krijgen over je leven? Neem contact met me op zodat we een vrijblijvende kennismaking kunnen inplannen. Naast dat we coachingsgesprekken hebben met elkaar heb ik een breed netwerk dat je letterlijk weer in beweging kan krijgen (denk aan suppen, spinning, yoga, lichaamswerk of gerichte therapie). Je kunt bellen met +31 6 11210036 of een mail sturen door het contactformulier in te vullen. Ik beantwoord e-mails binnen 24 uur.
P.S.
Ik heb dit bericht gemaakt door ChatGPT me 15 vragen te laten stellen over vriendschap.